نقطه اشتعال باز(Open Flash Point)
پایین ترین دمایی است که در آن،هیدروکربن به اندازه کافی به بخار تبدیل میشود و با هوا یک مخلوط قابل اشتعال می سازد،به طوری که با نزدیک کردن شعله آتش،هیدروکربن در یک لحظه مشتعل و سپس خاموش گردد.
این آزمون برای اندازه گیری میزان آتش گیری و فرار بودن هیدروکربن ها صورت می گیرد.
از نقطهٔ اشتعال به عنوان ویژگی توصیفی مواد سوختنی مایع استفاده شده و از آن به جهت توصیف خطرات اشتعال پذیری مایعات استفاده میکنند.
نقطهٔ اشتعال هم به مایعات قابل اشتعال و هم به مایعات قابل احتراق اشاره دارد؛ و برای هرکدام استانداردهای متفاوتی تعریف شدهاست.
مایعاتی با نقطهٔ اشتعال کمتر از ۵/۶۰ درجه سانتیگراد، بسته به استانداردی که اعمال میگردد قابل اشتعال، و مایعاتی با نقطهٔ اشتعال بالای این دما قابل احتراق تلقی میگردند.