دو نوع روان کننده اصلی – روغن ها و گریس ها – با یاتاقان های ضد اصطکاک استفاده می شوند. هر کدام مزایا و محدودیت های خود را دارند.
روغن به عنوان مایع، تمام سطوح را روان می کند و می تواند گرما را با سهولت بیشتری از این سطوح دفع کند. روغن ویژگی های فیزیکی خود را در طیف وسیعی از دماها حفظ می کند و آن را برای کاربردهای با سرعت بالا و دمای بالا ایده آل می کند. مقدار روغن عرضه شده به یاتاقان را می توان با دقت کنترل کرد تا گردش، تمیز کردن و خنک شدن بهتری انجام شود.
گریس به عنوان یک ماده ضخیم تر، می تواند یاتاقان را بهتر از روغن آب بندی کند، در حالی که طراحی مهر و موم را ساده می کند. می توان آن را به راحتی در محفظه یاتاقان محصور کرد و اجازه پیش روانکاری یاتاقان های مهر و موم شده یا محافظ را می دهد.
مزایای روغن و گریس
روغن
- برای عملکرد با سرعت بالا بهتر است. پراکندگی آسان تر روی سطوح بلبرینگ. به دلیل ویسکوزیته، گرما را سریعتر پخش می کند.
- کنترل و کنترل مقدار روان کننده که به بلبرینگ می رسد آسان تر است.
- انواع روشهای تحویل روغن (چکهای، فتیله، گردش، دستهای، غبار هوا-روغن) ورود آن به بلبرینگ را آسانتر میکند.
- تمیز نگه داشتن آن برای سیستم های چرخشی آسان تر است.
- روانکاری به راحتی کنترل می شود. رطوبت و ذرات معلق را از بین می برد.
گریس
- بهتر به سطوح می چسبد. از مسیر غلتکی به میزان کمتری فشرده می شود.
- نگهداری راحت تر در بلبرینگ تلفات روانکار کمتر از هدررفت روغن است. معمولاً به روغن کاری کمتری نیاز دارد.
- ماندگاری بیشتری دارد و بهتر از روغن محافظت می کند.
- به عنوان یک درزگیر یاتاقان کارآمد عمل می کند. طراحی مهر و موم را ساده می کند.
- به راحتی در مسکن محصور می شود، یک مزیت مهم در صنایع غذایی، نساجی و شیمیایی.